အစ အလယ္ အဆံုး (ကဗ်ာ)

(အစ...အလယ္..အဆံုး)
အလုပ္သမားမ်ားရဲ.အေပၚယံအခက္အခဲ..အစ..အလယ္..အဆံု...ေလးပါ

အလုပ္ရွာ...ေငြရဖုိ.
ရဲရင့္စြာဆံုးျဖတ္..ျပည္ပထြက္ခဲ့ၾကတယ္....
ျပည္ပကဆီးၾကိဳပံုက.......
သိမ္ေမြ.စြာေအးစက္...ေဘးထြက္လုိက္ပါတဲ့.....
ဘယ္ကုိသြားျပီး..ဘာလာလုပ္...
ေမးခြန္းမ်ိဳးစံုထုတ္ျပီေပါ့......
ရင္ထဲမွာ..မေက်နပ္..ေစာဒကတက္ဖုိ.လဲ့မျဖစ္နဳိင္....
သူ.နဳိင္ငံကုိး......
ပါတ္စပုိ.မွမေထာက္ထား....
ၾကည့္လုိက္တဲ့အၾကည့္က...
မနွစ္မ်ိဳ.စရာ....မယံုသကၤာပါပဲ...
ပ်ိဳ.တက္လာတဲ့ ..ဇာတိေသြး..
က်ိတ္မွိတ္လုိ.မ်ိဳခ်...
ရုိေသျပလုိ.အဆင္ေျပသြားတယ္....
အဲဒါကအစ...။
ေနရင္းနဲ.ၾကာလာ...
အလုပ္ပိတ္ရက္တစ္ခု..
သူငယ္ခ်င္းေတြစုလုိ...
အျပင္ကုိသြား..လမ္းသလားၾကတယ္ေလ..
ျမန္မာစကားကုိေျပာ....လူေတာထဲေရာက္ေတာ့
ကုိေရႊရဲသားက..ျမန္မာလားတဲ့ဗ်ာ...
စာအုပ္ေတြထုတ္ျပ...
ရွင္းျပလုိ.မွမဆံုး..အိတ္ထဲကေထာင္တန္
ခုန္ပ်ံလုိ.ထြက္ရွာပါေပါ့.....
ေဒါသကုိအမွဳန္.ၾကိတ္...ငယ္ထိပ္ေရာက္တဲ့ေသြး
မေပါက္ကဲြခင္ျပန္...
ဒါလားဟဲ့ ေရႊနဳိင္ငံ...
စာအုပ္မွမေလးစား
လုပ္ခ်င္သလုိလုပ္သြားတဲ့...အေၾကာင္း..
ဘယ္သူ.တုိင္..ဘယ္သူရွင္း...
ေတြးရင္းနဲ.တင္းလာတယ္ေလ..
အဲဒါကအလယ္...။
ဖိနွိပ္..ခ်ဳပ္ခ်ယ္..ခ်လွယ္ေနတဲ့သူေဌးမ်ား
ေပါမ်ားေနတာေတာ့အမွန္ပါ....
ဒုကၡနဲ.ေသာကၾကား...
ေျပးကစားေနတဲ့ျမန္မာမ်ားကေတာ့
လုပ္ခနဲ.လစာ..ရတာနဲ.မွမမွ်..
ေနသားေတာ့က်လာတာေပါ့......
ဒီလုိနဲ.ပဲ..
ေငြပုိေငြလွ်ံ..အိမ္အျပန္ေတာင္
မနည္းၾကိဳးစား..အလုပ္မ်ားခဲ့ရပါတယ္...
အဲဒါကအဆံုး...။.....။....။(ကုိယ္ေတြ.ၾကံဳသူတစ္ဦးအားကုိယ္စားျပဳေရးဖဲြ.ထားပါသည္။....ေ၀မင္း)(..